Hymn Przedszkola nr2
„Pod Słoneczkiem”
1. Gdy przecieram oczy rano,
buzię jeszcze mam zaspaną-
myślę sobie: ale zmora!
Aż tu nagle przypominam:
Przecież idę do przedszkola!
I pojawia się radosna mina.
Ref. Bo w przedszkolu „Pod Słoneczkiem”
sto promyczków wciąż się złoci.
Taki promień każde dziecko
w swoim sercu tu przynosi.
Aż uwierzyć trudno, ile
Tych klejnotów tu przebywa,
więc przedszkole zasłużyło,
by słonecznie,
by słonecznie się nazywać!
2. Gdy słoneczko czasem chowa
za chmurami swoją głowę
a promyki smętnie mokną,
wtedy pytam: gdzie jest słońce?
Parasolkę do rąk biorę…
A słoneczko przecież jest w przedszkolu!
Ref. Bo w przedszkolu „Pod Słoneczkiem”…
